Managed artists

A Silent Express is een Nederlandse popgroep die zich heeft laten inspireren door o.a. Duran Duran en Simple Minds. De groep bestaat uit frontman Rik Annema (zang/gitaar), Sanne Meems (drums) en de broers Dirk Sander Kooistra (basgitaar) en Henk Jan Kooistra (toetsen). Sinds de zomer van 2008 werd fulltime gewerkt aan nieuw repertoire in een afgelegen loods in Friesland. Naast het schrijven aan nieuwe nummers wordt er volop door Nederland getoerd in een oude ambulancebus. Van de Melkweg en Paradiso in Amsterdam naar de Tilburgse 013 en via de studio's van 3FM richting het Groningse festival Noorderslag. Kilometers maken, daar gaat het bij ASE om: zowel op de weg, op het podium als in de studio. Opgemerkt worden lijkt dan slechts een kwestie van tijd. Dat gebeurt dan ook in het najaar van 2009.

Op uitnodiging van producer Holger Schwedt (Blof, Anouk, Van Velzen) bivakkeert de groep ieder weekend in zijn studio in Baarn. Al snel blijkt dat dit een gouden match is. In Maart 2010 is de interesse gewekt van muziekmaatschappij 8ball Music (Alain Clark, Miss Montreal, Bertolf). Nog geen maand later wordt er champagne gedronken tijdens de ondertekening van een volwaardig artiestencontract bij dit jonge, onafhankelijke label. Een reuzenstap die de weg naar serieus landelijk en buitenlands succes mogelijk moet maken voor deze band. De eerste single van A Silent Express krijgt de titel "Will I Be Around" mee en verschijnt begin mei 2010. De videoclip voor deze eerste radiosingle werd geschoten met de in New York en Amsterdam woonachtige fotografe en regisseuse Stephanie Pistel (Duran Duran, The Black Eyed Peas, DJ Tiësto, Robbie Williams). Zij staat ook garant voor de waanzinnige fotografie van de groep.

In juni staat de band op verzoek van Neerlands grootste rockact KANE in het voorprogramma van deze band tijdens hun concert op het Java Eiland in Amsterdam, net begonnen aan de landelijke opmars en direct optreden voor 15.000 man.

In september 2010 komt de tweede single uit. “I Never Saw This Coming” is opnieuw een radiohit en weer is de videoclip van de hand van Stephanie Pistel.

Op 5 november 2010 komt het debuut album “Now!” uit. De band doet twee uitgebreide clubtours en is vaak op bezoek bij de grote Nederlandse radiozenders om o.a. hun derde radiohit op rij ‘I Can’t Say, I Wasn’t Afraid’ te promoten. De hele zomer van 2011 staat in het teken van de grote festivals.

Met een vers Duits contract bij de gerenommeerde Duitse platenmaatschappij SPV op zak gaat de groep in 2011 de markt bij onze oosterburen veroveren. « Close

Aïrto Edmundo Nicolaas(13-10-1985) heeft van vaderskant roots in het Caribische gebied. Zelf groeit hij op in Breda. Als getalenteerde voetballer weet hij het tot het belofte-elftal van NAC te schoppen. Maar al snel lonkt een andere passie - muziek - en ook daarin heeft hij talent. Dat heeft hij niet van een vreemde, zijn vader is gitarist. Na een afgebroken opleiding toerisme weet Aïrto het zeker: muziek is zijn toekomst. Niet geremd door een opleiding of een doordacht plan begint hij te onderzoeken welke muziek bij hem past.

Aanvankelijk richt hij zich op R&B. Op advies van zijn vader gaat hij ook andere stijlen onderzoeken. Vooral oudere soul spreekt hem aan, Otis Redding en Donny Hathaway hebben zijn warme belangstelling en Stevie Wonder wordt een inspiratiebron bij uitstek. Daarna volgt hij de neo-soul waarbij hij onder andere luistert naar Anthony Hamilton en Jill Scott. Zijn eigen zangcarrière begint met een daverend optreden op een examenfeest. Het enthousiasme van het publiek stimuleert hem om door te gaan. Zijn warme stem die zich op het snijvlak van soul en R&B beweegt, spreekt een breed publiek aan.

Vanaf 2006 zet hij definitief een streep onder zijn voetbalcarrière en gaat hij zelf nummers schrijven.
Datzelfde jaar begint hij op het kersverse YouTube zijn eerste covers te broadcasten, aanvankelijk alleen om te kijken of hij respons krijgt. Die respons komt er, eerst voorzichtig, maar al snel weet hij een grote schare enthousiaste volgers aan zich te binden. Hoewel hij veel verzoeknummers krijgt, blijft hij vooral nummers zingen die bij hem en bij zijn stem passen. Hij vertolkt ondermeer Amy Winehouse, James Morrisson en Bruno Mars. Zijn nummers worden veel bekeken, in totaal meer dan 18 miljoen keer. Op dit moment heeft Aïrto 82000 subscribers, waarvan het overgrote deel in het buitenland. Veel Nederlanders zijn verrast als ze ontdekken dat het hier een gewone Hollandse jongen betreft, ook omdat Aïrto veel in het Engels correspondeert met fans over de hele wereld. Tijdens zijn ochtendshow zegt DJ Giel Beelen “…luister goed want volgens mij gaat dit een hele grote worden”

Naast het vertolken van covers begint hij ook eigen nummers te schrijven zoals You en True friends en later Big Green Eyes . Vanaf 2008 schrijft hij muziek in opdracht van EMI Publishing. Hij schrijft nummers met Anthony Hamilton, Lisa Loïs, Fanatic, Alain Clark en Han Koorenneef.

Zijn prestaties op YouTube worden ook in de USA opgemerkt, in 2009 gaat hij op uitnodiging van Usher en zijn vrouw naar de States en een jaar later nog een keer op verzoek van Anthony Hamilton. De focus ligt hier te sterk op de verkoop van muziek en de looks en minder op de inhoud, Aïrto houdt de boot af. Om zijn muziek te kunnen blijven maken werkt hij voorlopig als magazijnmedewerker in Zwolle.

Vanaf nu gaat hij steeds meer optreden in binnen – en buitenland. Op een speciaal YouTube Event in Washington DC werkt hij mee aan een YouTube editie van We are the World. Eind 2010 staat hij in Paradiso en het jaar daarop Noorderslag in Groningen en op het bevrijdingsfestival in Overijssel. Een steeds groter aantal fans vraagt om een album.

Voor zijn eerste single, samen geschreven met Guido Maat, werd de producer Justin Stanley benaderd. Die is aanvankelijk te druk met het album van Eric Clapton en Sheryl Crow, maar is zo enthousiast over het materiaal dat hij toezegt de productie samen met Doyle Bramhall II graag op zich te nemen. Aïrto zingt alle vocals in op een zolderkamer in zijn woonplaats Zwolle en zo wordt in 2011 Mystery geboren. Dit nummer moet de doorbraak worden van Aïrto bij het Nederlandse publiek. Met Mystery wordt hij Jazz & Soultalent bij Radio 6 en Serious Talent bij Radio 3FM. « Close

Tweeënhalf jaar geleden zette de inmiddels 30-jarige ‘singer-soulwriter’ in Nederland zijn eerste voorzichtige schreden op het Engelstalige pad met het album Live it Out. Een gelukkige carrièremove, want zijn toegankelijke Engelstalige liedjes vielen bij zo’n groot publiek in de smaak dat Live it Out met zevenmijlspassen richting de platinastatus marcheerde (inmiddels meer dan 160.000 verkochte exemplaren). De populariteit van de bevlogen, maar immer bescheiden geboren Haarlemmer steeg daarmee evenredig naar grote hoogte.

Met de opvolger Colorblind, wil Alain vooral een positief geluid laten horen. Hij borduurt voort op de sound en de sfeer van zijn voorganger en muziekstijlen als soul, funk en pop blijken op dit album weer wonderwel samen door een deur te kunnen. Het is weer een echte ‘Clark’ geworden, want hij tekende niet alleen grotendeels voor alle teksten en muziek, maar ook voor de productie van het album.

De rasmuzikant heeft de lat opnieuw hoog gelegd. Nieuwe grenzen werden verkend en verlegd. Alain ging met zijn verlanglijstje op bezoek bij een aantal van zijn (internationale) muzikale helden. Begin 2010 ging hij voor de basisopnames van drums en gitaar naar Los Angeles, waar hij wederom vakbroeder en vriend, de wereldberoemde sessiedrummer Steve Gadd opzocht. De gitaarpartijen werden vervolgens op bezielde wijze ingespeeld door Dean Parks (Steely Dan, Michael Jackson) en Michael Sembello (Stevie Wonder) en zowel in Los Angeles als Amsterdam opgenomen. In Londen werden de stuwende baspartijen van Pino Palladino (The Who, d'Angelo, John Mayer) aan de tapes toegevoegd. De rest werd opgenomen in Alain’s eigen studio in Amsterdam en afgemixed in Galaxy in Belgie (met engineer Ronald Prent).

Het resultaat van deze mix van nationaal en internationaal talent, overgoten met het Clark-sausje is opnieuw een feestje voor de muzikale smaakpapillen. He did it again! Het album klinkt fantastisch; de sound, de stijl en het niveau van de composities zijn wat we van Alain gewend zijn: Klasse, met een hoofdletter K. De belofte - of misschien zelfs de verwachting - om na Live it Out een album met internationale allure te maken en produceren wordt ruimschoots ingelost. « Close

You thought you knew him by now… Ben Saunders denkt van niet. De tattoo-artist uit Hoorn kwam, zag en overwon in The Voice Of Holland. Al vanaf de eerste noten tijdens zijn blinde auditie overtuigde hij niet alleen alle juryleden van het programma, maar sloot het hele land hem in het hart. Tijdens workshops, battles en liveshows imponeerde de zanger met zijn stem. Maar, zo belooft hij: you ain’t heard nothing yet. Op zijn debuutalbum You Thought You Knew Me By Now laat Ben zijn echte sound horen.

“Dit is een echte soulplaat”, zegt de 27-jarige Britse Nederlander over zijn eerste cd. “Dat is de stijl die bij me past. Het is écht, de muziek waar ik iets bij voel. Je zingt het vanuit je diepste zelf.” Het is de muziek van zijn grootste invloeden, vertelt hij. “Zoals Luther Vandross, waar ik veel van heb geleerd; gewoon door veel naar hem te luisteren. Ik heb zelfs een grote tattoo van hem op m’n zij. Babyface, Stevie Wonder… Zij hebben écht die soul. Door naar hen te luisteren heb ik ontdekt hoe ik wilde zingen.”

Met dat idee in zijn achterhoofd ging Ben de studio in met Holger Schwedt, bekend van zijn werk met Anouk, DI-RECT en Bløf. Schwedt produceerde het album en schreef enkele nummers, samen met de Britse souldiva Corrina Greyson. Andere nummers komen van Eric van Tijn en Jochem Fluitsma, Daniel Merriweather en verder “uit de hele wereld”, aldus Ben.
Hoewel hij niet aan de nummers meeschreef, heeft hij ze zich eigen gemaakt. “Ik was er uiteraard vanaf het begin bij. De zangkoortjes, blaaspartijen, bas… alle geluiden heb ik zelf bepaald. En ook qua teksten koos ik alleen nummers uit waar ik wat bij voelde. Heartstrings, bijvoorbeeld, over iemand die een gevoelige snaar bij je raakt. En Smoking Gun, over hetzelfde onderwerp. Eigenlijk gaan de meeste liedjes wel over de liefde, besef ik nu.”

De zang werd opgenomen in Schwedts eigen Shamrock studio. En hoewel ook de blaaspartijen in Nederland werden vastgelegd, werd You Thought You Knew Me By Now verder een internationale gelegenheid, met muzikanten uit onder meer Groot-Brittannië en Frankrijk. Via Greyson werden doorgewinterde musici ingelijfd. “De pianist van Ben l’Oncle Soul, de bassist van Amy Winehouse, de drummer van Eric Clapton, een producer van the Stereophonics en achtergrondzangers van Stevie Wonder en James Brown”, noemt Ben zijn rijtje sessiemuzikanten op. Zij zorgden voor die echte oude soul-sound waar naar werd gezocht.

“Het geluid is heel anders dan op de singles die ik tijdens TVOH uitbracht”, zegt Ben stellig. “Voor de nieuwe nummers hebben we muzikanten gevraagd hun oudste apparatuur van de plank te halen. Oude gitaren, alles. We hebben zelfs opgenomen met de oude mengtafel van the Rolling Stones; de naam van Keith Richards stond er ingekrast. Een galm voor een drum haal je tegenwoordig gewoon uit een computer, maar die hebben we zelf gecreëerd in een grote ruimte onder de studio. Alle geluiden zijn echt. De plaat is gemaakt op de authentieke manier. En dat hoor je.” Zijn drie nummer 1-hits When A Man Loves A Woman, If You Don’t KNow Me By Now en Kill For A Broken Heart verschijnen als bonustracks bij het album.

Hoewel we Ben pas een aantal maanden geleden echt leerden kennen, is hij al jaren bezig in de muziek. “Ik begon met zingen toen ik een jaar of zes, zeven was”, herinnert hij zich. “Mijn vader had een karaokemachine en die gebruikte ik als mijn ouders er niet waren. Stiekem, want ik wilde niet dat iemand het zou horen. Tot ze een keer onverwacht binnen kwamen lopen en meteen alle buren erbij riepen om ze mee te laten luisteren. Vanaf toen deed ik in kroegen karaokeshows met mijn vader. We deden veel nummers van Elvis Presley.” Van die shows ging Ben, al dan niet samen met grote broer Dean en jongere broer Jamie, naar talentenjachten. Die wonnen ze destijds al regelmatig.

Toen Ben na een vakantie op Tenerife terugkwam in Nederland, bleken zijn ouders hem te hebben ingeschreven voor de audities van een nieuwe band en bijbehorend realityprogramma, Follow That Dream. Samen met broer Dean kwam hij alle audities door en ze belandden in de band. “We hebben een jaar lang door het hele land getourd en speelden in veel discotheken.” Dat was in 2000. Drie jaar later waren de broers weer zingend te zien op televisie; ze deden als Brothers mee aan het Nationaal Songfestival.

Dat Ben in The Voice Of Holland terecht kwam, bepaalde hij wederom niet zelf. “Jamie gaf mij en zichzelf op. Ik ging eigenlijk mee voor de gein.”Jamie viel meteen af, maar Ben kwam glansrijk door de audities. “Het was een grote grap; ik had nooit verwacht zover te komen. Ik had ook helemaal niet geoefend.” Tot aan het einde was het Ben om het even of hij zou winnen of niet. “Dat vond ik leuk voor mijn coach Roel (Van Velzen), maar mij ging het daar niet om”, zegt hij nuchter. “Ik heb er nooit van gedroomd door te breken als zanger. Wat gebeurt, gebeurt. Waarmee ik natuurlijk niet wil zeggen dat ik het niet leuk vind.”

De eigen tattooshop wordt waargenomen door zijn vader, terwijl Ben inmiddels fulltime muzikant is. Via audities werd zijn liveband bij elkaar gezocht, en daarmee wil hij zo veel mogelijk optreden. “Met dit album op zak kan ik eindelijk mijn originele nummers spelen”, geniet hij van het vooruitzicht. Over de verandering in zijn leven kan hij kort zijn. “Mijn leven is eigenlijk hetzelfde, ik heb alleen een andere baan en heb het iets drukker. Ik ben zelf niet veranderd, maar mensen om me heen behandelen me anders. Elke honderd meter die ik loop, staat er weer iemand anders naar me te roepen. Daar kan ik wel om lachen. Ik blijf gewoon een boer uit Hoorn.” Maar wel een met soul, bewijst hij op zijn debuut. « Close

Zelf leek hij aanvankelijk nauwelijks te geloven dat nederland massaal voor hem valt. Maar inmiddels is de nuchtere chris hordijk wel gewend aan het idee dat massa’s muziekliefhebbers zwijmelen bij zijn geweldige fluwelen stemgeluid. “Dit is wat ik wil.”

Volmaakt gelukkig. Die woorden gebruikt Chris Hordijk uit Wageningen (28) als hij praat over het maken van muziek en het zingen van liedjes. “Ik wil dan ook keihard werken om de kans die ik nu krijg waar te maken,” zegt de getrouwde zanger. In het dagelijks leven werkt hij als invorderingsambtenaar in de gemeente Ede, maar de kans is groot dat dat niet lang meer duurt. Want zingen is zijn grootste passie. “Natuurlijk wil ik er voor kiezen om fulltime muzikant te worden. Daar doe ik absoluut niet stiekem over.”

In The Voice of Holland ontdekt Nederland in Chris Hordijk een geweldige zanger. Maar ook Chris ontdekt zichzelf pas écht in The Voice. “Ik zing nog niet zo lang, pas vanaf 2008. Ben in een bluesrockband in de Achterhoek begonnen, heb een tijdje in een feestband gezeten. Zo heb ik veel geleerd.”

Maar ballades, tegenwoordig zijn absolute specialiteit, zong hij al die tijd niet. “De andere bandleden stonden daar niet voor open en de kroegen kreeg je er niet gek mee. Pas nu merk ik dat ik er wél goed mee weg kom. Dat komt door The Voice Of Holland. Daarin zong ik voor het eerst kleine liedjes. Dat blijkt voor mij het omslagpunt te zijn geweest.”

Eerst staat Chris Hordijk nog te boek als de broer van X Factor-winnares Lisa Lois, maar dat beeld kantelt als blijkt hoe mooi hij kan zingen. Zijn singles worden duizenden keren gedownload en halen al snel met gemak de hoogste posities in de ranglijst. Zijn cover van The A Team van de Britse zanger Ed Sheeran overtreft het origineel zelfs met gemak. Gevoelige liedjes zingen en emoties overbrengen, daar blijkt Chris meester in.

Minder goed is Chris lange tijd in het objectief beoordelen van zijn eigen kunnen. Waar Nederland jubelt en Chris vele uitzendingen op rij het gesprek van de dag is blijft hij zelf kritisch. In heftige mate. “Ik ben zo vreselijk streng voor mezelf,:” weet de zanger. “Ik zie steevast zoveel dingen die ik niet goed vind en die moeten dan beter. Beelden van mezelf kan ik ook nauwelijks terugzien. Die eigenschap irriteert me vreselijk, maar toch maakt het ook dat ik ben wie ik nu ben. Het is goed om kritisch op jezelf te zijn, vind ik.”

Zijn huidige succes maakt dat hij inmiddels een stuk zekerder is geworden van zijn zaak, stelt Chris. “Ik merk dat ik iets kan wat veel mensen leuk vinden en daar haal ik kracht en zelfverzekerdheid uit. Ik wil nu doorpakken en me op mijn muziek gaan richten, want dit is wat ik wil. Ik hoef niet op televisie te komen, hoef er ook niet rijk van te worden, als ik maar muziek kan maken. Als je daar eenmaal van hebt geproefd, zoals ik de laatste maanden heb gedaan, wil je niet anders meer.”

Chris is daarom met heel zijn hart aan het optreden geslagen en hoopt bovendien snel eigen muziek uit te brengen. “Om nog makkelijker liedjes te kunnen schrijven leer ik mezelf daarom gitaar spelen,” zegt hij. “Ieder vrij moment van de dag pak ik dat ding om te oefenen. Nu moet ik nog met ideeën naar vrienden die het dan me voor me spelen, straks kan ik het lekker zelf. Met de liedjes die ik ga maken sta ik straks het liefst in kleine kroegen, als het even kan met een band achter me. In de kleine zaaltjes, waar je veel contact maakt met de mensen die speciaal voor jou komen. Je weet tijdens zulke intieme concerten namelijk voor wie je zingt en die interactie vind ik heerlijk.” (Anton Slotboom) « Close

Floortje werd tweede in het derde seizoen van Idols in 2006, waar Raffaëla Paton werd uitgeroepen als winnares van het tv-programma. Na Idols kreeg zij een platencontract bij The Entertainment Group en maakte ze de singles Wake up, Starts with goodbye, Justice & Blindspot en het album ‘Fearless’. Daarnaast speelde de rol van Ozzy Osbourne in de musical ‘We Will Rock You’. In 1998 deed ze mee aan de Soundmixshow met ‘Hero’ van Mariah Carey, ze won de publieksprijs en eindigt als vierde. Naast zangprogramma’s zagen we Floortje in ‘Sterren Dansen op het IJs’, waarin ze in de finale verloor van Sander Foppele. Tijdens The Blind Auditions draaiden alle coaches voor haar om, zij koos er voor om samen te werken met VanVelzen.
 « Close

Zeventien jaar is hij nog maar, als Frans Frederiks in 1997 begint met rappen. Aangespoord door artiesten als Def P en Extince, vormt hij samen met zijn buurjongen Bart Zijlstra het duo Lange Frans en Baas B. Het sleutelwoord: plezier. Maar dat betekent niet dat de twee Amsterdammers het niet meteen serieus aanpakken. Iedere vrije middag wordt besteed aan het schrijven van teksten, iedere euro aan het professionaliseren van de zelfgemaakte studio. En waar de eerste jaren vooral in het teken staan van zelfverbetering, treedt het duo vanaf de eeuwwisseling steeds vaker naar buiten. Het resulteert in onder meer de publieksprijs tijdens de Grote Prijs-finale en de winst van de talentenjacht Most Wanted (beide in 2001).

Maar de bal gaat pas echt rollen als in 2003 de eerste Straatremixes verschijnt. Een mixtape naar Amerikaans model, waarbij bekende beats van nieuwe teksten voorzien worden. De onderwerpen: seks, drugs & rock 'n roll. De mentaliteit: je nergens iets van aantrekken. De Straatremixes leidt daarmee de geboorte in van een hele nieuwe generatie toonaangevende rappers. Niet alleen Lange Frans en Baas B, maar ook The Opposites, Brace, Negativ en Yes- R doen mee. En zonder de hulp van een label of distributiemaatschappij worden er duizenden exemplaren van de tape door het land verspreid. Deel twee en drie van de Straatremixes slaan zo mogelijk nog meer aan en de driedelige serie staat vandaag de dag nog steeds bekend als de succesvolste Nederlandse mixtape-serie ooit.

Inmiddels is Frans vergevorderd met zijn studie bedrijfskunde. Maar hij merkt steeds duidelijker waar zijn ware passie ligt: muziek. Een jaar voor de eindstreep stopt hij met zijn studie om alles te richten op zijn artiestenbestaan. Een goede keuze, blijkt al snel. Van het undergroundsucces van de Straatremixes is het voor Lange Frans en Baas B een kleine stap naar landelijke bekendheid. In 2004 verschijnt Moppie, een pakkende single die maandenlang niet van de televisie en radio is af te slaan. Het daarop volgende Zinloos wordt zelfs een nummer één hit en laat bovendien de maatschappelijk betrokkenheid van het duo zien. De single is een eerbetoon aan enkele slachtoffers van zinloos geweld; de opbrengsten gaan volledig naar het goede doel.

In de daarop volgende jaren gaat het zo mogelijk nog voortvarender met het duo. TMF Awards, 3FM Awards, Essent Awards, Edisons, noem de prijzen maar op en Lange Frans en Baas B slepen ze in de wacht. In 2005 betekent het geëngageerde Het land van... bovendien een nieuwe nummer één hit, en het gelijknamige tweede album van de groep wordt eveneens een succes. Ondertussen laat Lange Frans zich ook steeds vaker in zijn eentje zien. Vanaf 2005 verzorgt hij elke vrijdag het weekoverzicht bij de radioshow van Giel Beelen, terwijl hij ook regelmatig televisieoptredens maakt. De populaire single Testament toont intussen aan dat hij zich ook solo rappend uitstekend staande kan houden, terwijl singles als Als je maar gelukkig bent (2006, met Gordon) laten zien dat hij niet schroomt zijn muzikale horizon te verbreden. Baas B geeft juist aan minder behoefte te hebben aan de schijnwerpers en zich meer op de achtergrond te willen richten.

In 2008 verschijnt Verder, het laatste album van het duo. De maatschappelijke single Kamervragen maakt duidelijk dat het tweetal ondanks haar succes niets aan sociale betrokkenheid heeft ingeleverd. Het nummer schopt het zelfs tot de nationale politiek en leidt tot echte Kamervragen. Niet veel later maakt Baas B bekend dat hij wil stoppen. Een vervelende en in de media breed uitgemeten breuk is het gevolg, maar Lange Frans zit niet bij de pakken neer. Hij gaat door met zijn werkzaamheden bij Giel Beelen en blijft een graag geziene gast op de televisie. Maar de voornaamste bezigheid blijft muziek. Met meer

creatieve vrijheid dan ooit begint Frans nummers op te nemen. Nu eens een openhartige ode aan Amsterdam met rapper RBDJAN, dan weer een pakkende samenwerking met Marco Borsato of Fouradi. Frans is nooit bang om buiten vaste hokjes te denken.

Met de single Ben Mezelf geeft hij ondertussen aan dat hij gewoon zichzelf blijft, ook nu hij er in zijn eentje voor staat. Als daarna de single Zing voor me (samen met Thé Lau) zijn eerste nummer één hit als soloartiest betekent, wordt duidelijk dat het publiek hem nog steeds omarmt. Op 1 januari 2012 verschijnt zijn derde single Nieuwe Dag (met Jeroen van den Boom) en nog in dezelfde maand komt Frans' debuut Levenslied uit via Top Notch. Een openhartige, ongedwongen plaat die alle kanten van Frans' muzikale spectrum belicht. Het album wordt goed ontvangen en er zullen bovendien nog enkele singles van verschijnen. Frans zelf is intussen met zijn hoofd alweer bij nieuwe projecten. Er komen nog minimaal twee soloalbums van hem aan, en tegelijk probeert hij jonge rappers als Young Kermit en Lil’ Kleine te laten profiteren van zijn expertise. Maar ook nu, na alle successen en ervaringen, blijft het sleutelwoord plezier. Zolang Frans iets tof vindt, wil hij eraan mee doen. Verplichtingen of druk voelt hij niet. Of, zoals hij zelf zegt: 'Als ik mijn pastasaus perfectioneer en mijn kinderen zijn gezond, dan ben ik allang gelukkig.'

Thomas Heerma van Voss
 « Close

Met haar stem bezorgt ze Nederland kippenvel. Iris Kroes, een artieste in hart en nieren, trok met haar verbluffende deelname aan The Voice of Holland meteen de aandacht. Die raakt ze als winnares voorlopig niet meer kwijt. Voor Iris betekent dit het begin van een lange carrière, die begint met het uitbrengen van haar eerste single op 16 februari. Eind maart volgt haar album. Het maakt haar intens gelukkig. “Een dag niet gezongen is niet geleefd, dat is mijn motto. Muziek is alles voor me.”

Bijna vier miljoen Nederlanders zagen haar de finale van The Voice of Holland winnen, op Twitter wordt ze inmiddels gevolgd door vijfendertigduizend fans. Maar gek laat ze zich niet maken. Nuchterheid is de sterkste kracht van Iris, die pas negentien jaar oud is. “Ik ben maar gewoon Iris uit Drachten,” benadrukt de studente communicatie die nog thuis bij haar ouders woont. “Ik blijf mezelf en wil niet per se tien keer in de Gelredome staan of een bepaald aantal albums verkopen. Ik wil gewoon zo lang mogelijk voor mensen kunnen zingen en mijn stem kunnen delen. Muziek is alles voor me. Als ik zing of op mijn harp speel vergeet ik de tijd, heb ik niets door van wat er om me heen gebeurt. Ik ga er helemaal in op. Dat zal altijd zo blijven.”

Iris omschrijft zichzelf als een levensgenieter en een optimist. Die eigenschappen zijn terug te horen in de manier waarop ze over haar leven als muzikant praat. “Ik zie dit als een avontuur waar ik enorm van ga genieten,” vertelt de zangeres. “Ik wil hard gaan werken en de komende tijd veel gaan leren, want ik ben nog lang niet uitgegroeid. Ik ben er echt nog niet. Sterker nog, voor mij begint het nu juist. Ik ga lekker veel optreden en tegelijkertijd werken aan mijn eerste album. Mijn eerste single wordt geproduceerd door Tjeerd Oosterhuis en daar ben ik ontzettend trots op. Ik wil de kant van de ballades op. Dat zijn echte Irisliedjes. Ik houd zelf heel erg van piano en van strijkers en ik hoop dat straks op mijn debuut is terug te horen.”

Het liefst zingt Iris liefdesliedjes, vertelt ze. “Dat gevoel wil ik met mensen delen. Iedereen heeft zulke dingen wel meegemaakt. Maar het hoeft niet autobiografisch te zijn hoor! Ik wil vooral heel graag mensen ontroeren met mijn stem, dat is het belangrijkst voor me. Dat is altijd al zo geweest.”

Een duet met haar idool Adele staat inmiddels hoog op haar verlanglijstje, net als een samenwerking met haar coach Marco Borsato. “Die droom is vlak na de finale zelfs al werkelijkheid geworden,” jubelt Iris, die nog maar nauwelijks kan geloven wat haar overkomt. “Ik werd gevraagd om een nummer met hem te zingen tijdens een optreden in Enschede. Domme vraag, dacht ik. Natuurlijk wilde ik dat! Het was he-le-maal geweldig.”

Het komende jaar staat nu helemaal in het teken van haar muziek, stelt Iris, die zeer drukke maanden voor de boeg heeft. Want ook haar studie communicatie die ze in Groningen volgt gaat verder. “De laatste tijd stond dat op een laag pitje. Maar ik moet nog een tentamen halen om mijn propedeuse te halen,” zegt ze. “Die wil in ieder geval hebben en dat moet te doen zijn. Of ik daarna verder studeer weet ik niet, maar dan heb ik in ieder geval iets. Ik ben bovendien weer bezig met rijlessen, ook om de auto die ik in The Voice gewonnen heb te kunnen gebruiken.”

Maar haar bijbaantje in het Chinese restaurant in Drachten is wél opgezegd. “Dat vind ik jammer. Ik ben laatst langsgegaan om te zeggen dat ik altijd zal bijspringen als dat nodig is. Want ik ga voorlopig niet uit Drachten vertrekken. Ik ben een Friezin in hart en nieren, hier voel ik me thuis. Ik zie me niet snel in Amsterdam wonen. Het liefst blijf ik hier.”

De intense belevenissen van de afgelopen maanden heeft ze wijselijk in een boekje bijgehouden. “Ik heb alles opgeschreven,” zegt Iris opgelucht. “Elk gesprek, elke gebeurtenis. Zodat ik er later van kan gaan genieten. Want ik kon het bijna niet bijhouden. Nu al kan ik me sommige dingen niet goed meer herinneren. Er is ook zoveel met me gebeurd.” « Close

Als klein meisje had Keet! al een droom. Beroemd worden! Dat is gelukt: ze is het nieuwe gezicht van RTL Telekids en heeft zelfs een platencontract getekend. Keet! werd 23 jaar geleden geboren als Yvonne Coldeweijer. De liefde voor de showbizz zat er al vroeg in: samen met haar jongere zusje en broertje voerde ze thuis, ‘tussen de schuifdeuren’ zoals dat zo mooi heet, al toneelstukjes op. “Toen moest en zou ik al opvallen”, lacht ze. “Ik wilde alleen maar zingen, dansen en acteren. Ik was een jaar of tien toen ik op toneelles ging. Op school kon ik vaak mijn aandacht niet zo goed bij de les houden omdat ik zat te dromen over de volgende vrijdag, als ik het podium weer op mocht klimmen.”

Op haar dertiende zag Keet! een oproep in de krant, waarin kinderen werden gezocht voor de musical Pinokkio. “Studio 100 zocht ‘kinderen met ervaring’. Nou, dacht ik: die heb ik door mijn toneellessen! Toen ik bij de auditie kwam, bleken de meeste kinderen daar al veel meer te hebben gedaan dan ik. Ze hadden meegespeeld in grote producties als Oliver en zo. Maar uit zo’n 250 kids werd ik toch gekozen, samen met nog negen anderen.” Ze tourde ongeveer een half jaar door Nederland met de musical, waarin ze een van de vriendjes van Pinokkio speelde. Daarna had ze zo de smaak te pakken dat ze naar een musicalopleiding ging.

Keet! groeide op in Kaatsheuvel en de Efteling was dus vlakbij. Op haar zeventiende pakte ze brutaal de telefoon en vroeg het pretpark of ze niet eens een sprookjesfiguur mocht spelen. Met resultaat: jarenlang gaf Keet! gestalte aan Roodkapje in het openluchttheater. Ook speelde ze Tika van TiTa Tovenaar en het elfje Fabiola.
Natuurlijk ging Keet! ook naar school: ze deed een jaar lang de docentenopleiding aan de Academie voor Drama, waar ze spel-, stem en danslessen kreeg. In de VS deed ze een cursus camera-acteren aan de prestigieuze New York Film Academy. Ze had zelfs een tijd haar eigen musicalschool voor kinderen en regisseerde producties als Robin Hood, Aladdin en het Camp Rock-achtige This Is Me.

Keet! deed mee in videoclips, speelde een gastrol in de soap ONM en is te zien als popster Cindy in Amika. Dat kun je nu al zien op de Belgische zender Ketnet; vanaf april wordt de serie ook uitgezonden in Nederland.

Afgelopen september hoorde Keet! via via over een auditie voor RTL Telekids. Ze werd meteen uitgekozen en is nu het gezicht van het nieuwe kinderprogramma. Daarvoor zingt ze ook liedjes: haar eerste single Big Splash is zelfs al uit en aan een heel album wordt gewerkt.

Nu ze beroemd is heeft Keet! stiekem alweer een nieuwe droom: ooit een liveshow presenteren op televisie. Daarnaast zou ze graag nog eens een rol spelen in een musical: “Iets als High School Musical of Camp Rock, dat lijkt me heerlijk.” Keet! is zelf fan van de Jonas Brothers (ze is stiekem een beetje verliefd op Joe!), Lady Gaga, Katy Perry en Miley Cyrus. Haar voorbeelden zijn Ashley ‘High School Musical’ Tisdale en in Nederland Chantal Janzen, juist omdat zij verschillende dingen doen. “Mensen vragen me weleens wat ik liever doe: zingen, acteren of presenteren. Maar daar kan ik echt niet tussen kiezen, hoor. Ik wil gewoon alles doen!” « Close

Toen ze zes jaar was, verhuisde ze met haar adoptiefamilie vanuit Toronto naar Nederland. In 2001 speelde ze de hoofdrol in de musical Aïda. Ze is te zien geweest in vele theatershows en als achtergrondzangeres bij onder andere Trijntje Oosterhuis, Kane en Candy Dulfer. In 2002 bracht Leona een Top 40 hit uit, genaamd  ‘Zomer Op Je Radio’. In 2008 deed Leona een gastoptreden tijdens het Symphonica in Rosso concert van Lionel Richie. Leona maakte indruk tijdens haar auditie met ‘Mesmerized’ van Faith Evans.  Alle coaches draaiden en Leona koos Trijntje als haar coach. « Close

Smoke is de titel van het debuutalbum van Lisa Lois. Het album is geproduceerd door TMS, een jong en veelbelovend productietrio uit Londen, dat eerder werkte met Lily Allen, Seal en Danni Minogue. Zij zijn mede verantwoordelijk voor de warme, soulvolle sound van Smoke. Lisa Lois: “Op Smoke hoor je vooral invloeden uit soul en funk, twee muziekstijlen waar ik gek op ben. Kortom, dit is echt mijn ding.”

Lisa Lois zingt op vierjarige leeftijd al dat het een lieve lust is. Dat ze zangeres zal worden staat al vroeg in haar leven vast. Vanaf haar twaalfde zit ze in diverse bandjes, ze studeert aan de Rock Academie in Tilburg, maar verruilt deze opleiding al snel voor de in Utrecht gevestigde Herman Bood Academie. Ze besluit mee te doen aan het Tv-programma X-Factor om zichzelf op de muzikale kaart te zetten. “Ik wilde een stap verder en X-Factor leek mij een goede plek om te laten zien wie ik ben en wat ik kan.” In die opzet slaagt ze glansrijk; haar warme, krachtige stemgeluid en nuchtere persoonlijkheid leveren haar uiteindelijk de winst op en een dikke #1 hit met de Leonard Cohen-klassieker ‘Hallelujah’.

Tijd om lang stil te staan bij haar overwinning heeft ze niet. Een paar weken later verruilt de Wageningse haar woonplaats voor het bruisende Londen, waar ze haar debuut opneemt met Tom Barnes, Peter Kelleher en Ben Kohn, aka TMS. Het opnameproces is niet alleen spannend, maar bovenal leerzaam en gezellig. “TMS is nog bezig met hun naam te vestigen, net als ik. Het voelde goed om met zo’n klein team te werken, het was al snel heel vertrouwd. Het was heel hard werken, maar ik heb er een mooi album én drie goede vrienden aan overgehouden.”

De tien liedjes op Smoke zijn geschreven door een keur aan componisten, waaronder de talentvolle Pixie Lott, Phil Tornalley (Natalie Imbruglia, Bryan Adams), Paul Herman (Dido), Martin Sutton (Celine Dion) en David Sneddon (Van Velzen). Lisa’s voorliefde voor pop, soul en blues is op het album terug te horen in de vorm van aanstekelijke blazers, nadrukkelijke – door haar zelf ingezongen - koortjes en een warm, internationaal geluid.

Smoke bevat krachtige ballads als ‘I Know Who I Am’ en meeslepende popliedjes als de single ‘No Good For Me’ en ‘Promises, Promises’. Het album is vernoemd naar een van Lisa’s favorieten. “‘Smoke’ vind ik te gek, juist omdat die er net niet echt tussen past. Het is een beetje een buitenbeentje. Ik vind de sfeer, de muziek en de tekst heel mooi. Maar ‘Owe It All To You’ is mijn allergrootste favoriet. Dat is het knalnummer op het album, met flinke uithalen, veel power. Het is heel bombastisch. Ik vind het leuk om mensen omver te blazen met mijn stem, maar wilde op dit album ook laten zien dat ik heel ingetogen kan zingen en een verhaal kan vertellen.”


 « Close

Marjet is door haar muziekleraar op de middelbare school op zangles gegaan. Ze speelde vroeger harp, want ze moest van haar ouders op muziekles. Ze koos expres een heel duur instrument zodat ze niet meer zou hoeven, maar heeft het toch 8 jaar gespeeld. Op het Conservatorium kon ze haar draai niet zo goed vinden; ze zingt naar eigen zeggen “liever op gevoel, zonder al die poespas er omheen”.  Marjet was de zangeres van de Nederlandstalige poprockband Helder, maar die band is al een tijd uit elkaar. Ze zingt nog steeds voornamelijk Nederlandstalig. Onlangs vroeg de vriend van Marjet haar ten huwelijk, wat te zien was in The voice of Holland Real Life. « Close

Sanne Hans, de frontvrouw van Miss Montreal, wordt op 22 september 1984 geboren in Hardenberg. Ze groeit op in een muzikale familie en schreef al liedjes toen ze heel jong was. Ook speelt ze vanaf haar tienerjaren in bandjes, vooral in Zwolle en omgeving. Eén van die bands, Ysis, een echt meidentrio, maakte langzaam furore in het circuit. Maar Sanne werd pas echt bekend toen ze als Miss Montreal begin 2008 met haar liedjes naar buiten trad. Haar liedjes bleken ineens een groot publiek aan te spreken. Liedjes die voor een groot deel ontstonden haar grote liefde voor de muziek van Sarah Bettens en K’s Choice.

Het Nederlandse publiek leert Sanne in 2008 kennen via een reclame, maar al snel mag ze in 'De Wereld Draait Door' haar eigen liedje 'Just A Flirt' komen spelen. Haar optreden en droge humor maakt veel indruk bij de kijkers en al snel heeft Giel Beelen de radioprimeur van Sanne's debuutsingle. Niet veel later kiest 3FM de single tot haar Megahit. Op 1 november van 2008 komt de single 'Just A Flirt' in de hitlijsten binnen om daar 33 weken onafgebroken in te blijven staan.

In de tussentijd blijft Sanne Hans zich ontwikkelen, als liedjesschrijver maar ook als performer. Met haar liveband Miss Montreal doet ze inmiddels de eerste optredens in het land. Van de kleine zaal van Paradiso naar een succesvol optreden op het Groningse Noorderslag in januari 2009. In februari van dat jaar is er voldoende materiaal om een volwaardig debuutalbum op te gaan nemen. De muziek wordt in Nederland ingespeeld en het inzingen van het album wordt gecombineerd met een korte vakantie in de Portugese Algarve.

Met een nieuwe single op zak speelt Miss Montreal op diverse grote bevrijdingsfestivals in Nederland. Een mooi moment om promotie te doen voor het debuutalbum 'Miss Montreal' dat op 15 mei 2009 verschijnt. De plaat is ingespeeld door de vaste begeleiders van Sanne, immers juist met deze muzikanten komen de Miss Montreal songs zo goed uit de verf. Want Sanne mag dan wel het boegbeeld zijn, Miss Montreal is wel degelijk een band. Een band die rockt en emotioneert en Sanne gedijt daar prima op. Het schrijven van de songs doet ze het liefst tijdens een avond flink bier drinken met Thijs, Mitch en Kobus, de mannen van haar band. Het geeft haar optimale inspiratie.

De zomer van 2009 staat in het teken van de festivals. In totaal doet Sanne met haar mannen meer dan 30 festivals aan, waaronder Lowlands, Parkpop, Beatstad en Zwarte Cross. Vervolgens verschijnen de singles 'Seven Friends' en 'Addicted To Crying' die Miss Montreal weer veel airplay opleveren, waardoor besloten wordt om een eigen clubtournee te gaan organiseren. In het najaar van 2009 vult Sanne's eigen publiek bijna 30 Nederlandse concertzalen en doet ze het voorprogramma van Coldplay in het Goffertpark voor 70.000 bezoekers.

Op de valreep scoort Miss Montreal nog de grootste airplayhit van 2009. Haar uptempo kerstsingle 'Being Alone At Christmas' is in de laatste 2 weken van vorig jaar het meest gedraaide nummer op de Nederlandse radio, mede door de steun van Radio538 die de single Alarmschijf maakt. Dit wordt Sanne's grootste hit tot nu toe. De single komt tot #5 in de Top-40, maar haalde de nummer-1 positie in de Nederlandse Airplay Charts.

Op 16 juli 2010 verschijnt een nieuw album van Miss Montreal met de titel “So… Anything Else?”. De plaat is in haar ogen nog veel beter worden. Volwassener werk maar nog steeds die authentieke typische "Sanne sound". Ze heeft veel geschreven het laatste jaar omdat het allemaal op rolletjes liep en ze veel inspiratie had. Inmiddels hebben zich toetsen bij de band gevoegd. Er staan weer veel festivals gepland voor de zomer met veel nieuwe liedjes, een nieuw album en een bredere sound maar vooral een rockende mooie show! Uiteraard zal Miss Montreal deze zomer overal hun ex-megahit “Swing The Night Away” overal ten gehore brengen, de eerste succesvolle single van het nieuwe album van Sanne Hans. « Close

Hij is geboren om op het podium te staan. Paul Turner, finalist in The Voice Of Holland, is meer dan klaar voor een leven op de bühne. 'Dit is meer dan een droom die uitkomt.' Op Twitter heeft hij 84.000 volgers, de eerste huwelijksaanzoeken zijn binnen en op straat wordt hij constant aangesproken. “Ik ben opgegroeid met de droom dat ik bekend wilde worden,” jubelt Paul Turner over zijn succes. “Hier heb ik mijn hele leven naar toe gewerkt, en nu gebeurt het echt! Mijn lijf kan het bijna niet aan, zo mooi vind ik dat. Dit is meer dan een droom die uitkomt. Ik wil dit al mijn hele leven zo ontzettend graag. Ik ben ook zo trots op mezelf.”

Paul Turner, vijfentwintig jaar oud, is inmiddels in heel Nederland live in actie te zien. De extravagante zanger beseft als geen ander dat zijn fans veel van hem verwachten nu hij op eigen benen staat. “Mijn optredens zullen ook veel meer zijn dan zomaar shows. Ik werk de komende tijd met dansers, met mooi licht, met goede nummers. Dat is goed voor nu, maar als ik ooit in een zaal als Ahoy beland wil ik écht helemaal uitpakken. Dan wil ik op een raket de zaal binnenkomen. Een echte raket. Waarom niet? Je moet groot dromen! Niets is leuker.”

Achter de schermen werkt Paul ondertussen hard aan zijn eerste single. “Ik houd van Freddie Mercury, Lady Gaga en Katy Perry. Daar wil ik een brouwsel van maken. Rock, pop, soul, gospel: ik wil het allemaal in mijn muziek terug laten komen. Net als Lady Gaga dat ook doet. Al haar nummers zijn anders, maar het is toch typisch haar werk. Dat wil ik ook.”

Vertrekken uit Nederland doet Paul voorlopig niet meer. Als tiener verhuisde Paul van Essex naar Londen, daarna vertrok hij naar Duitsland om in de musical We Will Rock You te zingen. Twee jaar geleden vertrok Paul naar Nederland voor een baantje in dezelfde musical. Hij vond een woning in Amsterdam en al na drie dagen besloot hij hier voorlopig te blijven. “Ik ben hier op mijn plek,” kirt hij. “Helemaal! Ik vind Nederland geweldig en ik ga duidelijk nergens anders heen. Mijn leven is hier. Zeker nu dit allemaal gebeurt.”

Paul omarmt Nederland en Nederland omarmt Paul, dat is wel duidelijk. “Ik krijg stapels brieven waarin staat dat mensen het belangrijk vinden wat ik doe. Van ouders met een ziek kind tot vrouwen die zeggen dat ik ze door zware tijden heen help. Door die brieven zie ik hoe ik mensen beïnvloed. Het is het grootste compliment dat ik ooit kan krijgen. Het maakt bovendien dat ik de lat voor mezelf hoog leg, want ik wil al die mensen blijven steunen.”

Het leven op Planet Paul is goed, lacht de Brit. “Weet je, ik kan nog nauwelijks geloven dat ik beroemd ben. Maar ik kan bijna niet meer naar de Albert Heijn en op straat hoor ik dat mensen over me fluisteren. Dat is gek, maar ik ben er ook trots op. Ik probeer in ieder geval voor iedereen open te staan, want op mijn planeet is geen ruimte voor arrogantie. Totaal niet! Op deze planeet hebben we plezier.”

Maar het blijft niet bij plezier alleen, want Paul heeft een boodschap te delen. “We zijn allemaal verschillend en dat moeten we juist allemaal blijven,” zegt de kleurrijke finalist van The Voice Of Holland 2012. “Dat is mijn boodschap. En iedereen mag het horen.” « Close

Pioneers of Love; buitenaardse pathos van internationale allure. De viermansformatie uit Leeuwarden – inmiddels bewierookt door de landelijke media – creëert live een huizenhoge muur van donkere bombast. De band laveert tussen een meeslepende dwarsheid en hitgevoelige songs wat resulteert in hun eigen 21st Century Wave. Synthesizers, riffs en een hartslag. Het viertal bewijst dat de beste wave niet langer van Britse bodem hoeft te komen. Na lang touren met bands als Moke en Lifehouse komt in begin april 2011 de langverwachte eerste single Walhalla uit bij 8ball Music. « Close

Sandra van Nieuwland zingt pop/jazz platen in en schrijft muziektek­sten. Ze is een alleenstaande moeder van 3 zoons en is een jaar geleden van Groningen naar Haarlem verhuisd. Ze verkreeg nationale bekendheid door haar deelname aan het derde seizoen van de populaire tv-show ‘The voice of Holland’. Na haar uitvoering van het nummer ‘More’ van Usher, wist zij alle coaches voor zich te winnen en koos voor Trijntje Oosterhuis. Op 23 november 2012 schreef Sandra geschiedenis door in de Single Top 100 zowel de nummer 1 positie als de nummer 2 positie te behalen. Nog nooit eerder wist een Nederlandse artiest de twee bovenste posities tegelijk te bemachtigen. Een week later overtrof ze haar eigen record, door met ‘Beggin’ op de eerste positie binnen te komen en haar andere twee nummers op de tweede en derde positie in de lijst te hebben. De eerste uitgebrachte single na ‘The voice of Holland’ is het nummer ‘Venus’ en kwam direct binnen op nummer 1 in de iTunes Top Single lijst. Haar album ‘And More’ wordt nog in 2012 gereleased. « Close

Wilt u van uw feest een onvergetelijk en groots spektakel met een all-inclusive entertainmentpakket maken? De grootste sterren van het meest populaire televisieprogramma van deze tijd live horen zingen? Dat is nu mogelijk met The voice of Holland ON TOUR!

Dit avondvullend programma bestaat uit:

- Drive-In + allround DJ
- Minimaal 2 artiesten uit The voice of Holland
- TVOH decor « Close